Hey Man 2!!!

Tutturdu da tutturdu kırmızı güneş gözlüğü istiyorum diye :)

Hey Man!!!

Kayıp Gül - Serdar Özkan

Tam 10 saat süren sıkıcı İstanbul - Seul -G.KORE yolculuğum boyunca okuduğum ve hayran kaldığım Serdar Özkan'ın Kayıp Gül'ü içerisinde aklımda kalan ve yerleşen eden şu paragraf oldu;
,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,

O gün, Diana için sıradan bir alışveriş günü olmustu aslında. Mağazadayken, önce yeni bir gömleğe ihtiyac duyup duymadığını düşünmüş, ardından, zaten yeteri kadar alışveriş yaptıgı konusunda kendini ikna etmeye çalışmış, ama sonunda bir mavi gömleğe daha kavuşmuştu.

Gömleğini annesine gösterirken, üstündeki 1100 dolarlık etiketi ondan gizlememişti.

Annesi şöyle bir etiketine baktıktan sonra kızına sormustu:
‘Dünkü gazetede Paris’te düzenlenen müzayedenin haberini okudun mu, Diana?’

‘Yoo, neden sordun anneciğim?’

‘Descartes’in yeleği 125.000 dolara alıcı bulmuş da...’

‘Yaaa! İyiki gitmemişiz. Sen satın almazdın benim de içimde kalırdı. Hem bak, benim gömleğim kesin onun yeleğinden daha şıktır.’

‘Tam tamına 125.000 dolar, Diana.’

‘Haa tamaam, şimdi anladım. Sen bana, 1100 doların böyle bir gömlek için az bile oldugunu söylemeye çalışıyorsun, değil mi annişkom?’

Annesinin böyle düşünmedğini adı gibi biliyordu ama, işi şirinliğe vurup, bir an önce yeni gömleğini gönül rahatlığıyla diğerlerinin yanına asmak istiyordu.

‘Bir konuda haklısın yavrum. Senin gömleğin Descartes’ın yeleğinden çok daha şık. Descartes’in yeleği, ne ipek, ne de kaşmir... Ne Donna Karan, ne de Prada... Hatta bir mağazaya götürsen, beş dolar bile etmez.’
‘Eeee o kadar da olsun anne, fiyat gayet makul, o yeleği Descartes giymiş sonuçta.’

‘Doğru. Descartes gibi insanlar, giydikleri kumaş parçalarına değer kazandırıyorlar. Bir de tam tersini düşünsene.’

‘Ne gibi?’

‘Kumaş parçalarının insanlara değer kazandırdığını.’

Diana bir an başını öne eğmiş ve annesinin yeri geldiğinde, kendine has yöntemlerle kızına hissettirmeye çalıştığı şeyi düşünmüştü:

Kendini özel hissetmek için ihtiyacın olan tek şey, kendinsin.
,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,

G.KORE- BUSAN - SEUL

İşler bitip son güne geldiğimizde şöyle bir seul turu attık. Çok keyifliydi.
kulenin gölgesi ve gökdelenler arasında buzgibi tertemiz suyu olan bir şelale. Ayaklarımızı soktuk inanılmaz rahatladık. ayrıca üstteki resimde şekli insan figürüne benzediği için insan bitkisi de denen kore ginsengi.
Seul'ün en yüksek kulesinden görüntüler.
buda insan vücudundaki akapunktur noktaları şeması...
Burada üst tarafa bağlanan çaput gibi şeyi yeni bebeği olan çiftler evlerinin kapısının üstüne asıyorlarmış, anlamı bebeğimiz yeni doğdu lütfen bizi rahatsız etmeyin demekmiş :)
Haha, gelenlerede git mi deniyor acaba.

İmparatorun sarayı müze olmuş...Tıpkı Osmanlı imparatorluğu gibi, tüm imparatorluk ailesi sarayda yaşıyor. Ayrıca imparatorun cariyeleri için ayrılmış bölümleri var ve çok küçük yaşta kızlar oraya alınıp imparator için yetiştiriliyorlar, ne kötü :( ve tabi imparator askerleri, onlarda sarayın özel bölümlerinde eğitim alıyorlar.
Çin takvimine göre her burcu ve hangi yıllara ait olduklarını gösteren bir şemayı içeren burçların heykellerini yapmışlar. benimki yılan burcu :)

Fuar ; Kore'li cici bir kız koymuşlar girişe, yöresel kıyafetleriyle ve isteyen onunla fotoğraf çektiriyor. Ne düşünüyor merak ediyorum, nasıl da sıkılmıştır :)

Paradise Hotel


neredeyse 25-30 kişi olarak gittiğimiz G.Kore iş seyahatinde sadece bana böyle manzaralı oda denk gelmiş sanırım :) müthiş ötesi müthişti....

buda odamın penceresi. Çok keyifli bir haftaydı, serin ve yağmurluydu ilk 2 gün ama akşamları balkonda serin serin oturmak denizin havasını tenefüs etmek süperdi.

Haklı mı, mutlu mu olmak istersin?

Yap Boz Robot ile tam konsantrasyon çalışma :)

Şöyle bağdaş kurup oturan minikler çok tatlı gelmiştir bana hep. Öyle çok benziyor ki babasına.
Konsantrasyonuna da hayranım ayrıca öyle odaklanıyor ki bir şeyle uğraşırken.

şevval sam - bana sor - has arabesk 2010

Artık şarkıları sözleriyle daha çok değerlendirir, kendimi resmen onlara verir oldum, bazı şarkıları duyduğumda işte bu diyorum, bir insanın kendini içini, sözleri ve mırıldandığı müziği ile ifade etmesi ne güzel bir duygu ne büyük bir kabiliyet diye düşünüyorum son zamanlarda.

Radyoda şuan çalan şarkı ;

Öyle ağırım ki kendime,

Sen benden gittin gideli,

Tenim küs olmuş tenime,

Sen benden gittin gideli......

Geçen gün de minibüs ile seyahat ederken malum bir minibüs müziğine takıldı kulağım, evet çok tarzım değildir ama sözlerini düşündüğümde harbiden damar şarkı;

Uykusuz gecelerin sabahını bana sor,

Yarım kalan aşkımın acısını bana sor,

Bana sor yalnızlığı bana sor,

Mutluluğu bilirsin mutsuzluğu bana sor....

Bir ayrılığın ardından sevgiliye söylenebilecek ne ağır, ne acı sözler değil mi?

Şevval Sam'ın arabeskini nasıl buldunuz. Onun sesinin bu kadar iyi olduğunu düşünmemiştim hiç, kendisini çok sevdiğimden Ferdi Den dinleyemediğim bu şarkıyı ondan dinlemek gayet keyifliydi :)

Aşkın Gözyaşları

Tebrizli Şems'i anlatan bu değerli kitap bana ; "Beni bende demen bende değilem bir ben vardır bende benden içeru" dedirtti resmen, hem dedirtti hem de hissettirdi.

Başka alemlere daldım, kendimden geçtim, herşey boş dedim kendi kendime.

Henüz kitabı yarıladım ama içinde yazılanlardan etkilenmemek mümkün değil. Biliyorum sonu hüzünlü biten bir kitap ancak o hüzünlü sona bile bu kadar cesurca ve şevkle razı gelen bu değerli insanın hayatını okurken o sonuca ulaşabilmek için bile bu kitabı bir önce bitirmeliyim dedirtiyor bana.

Ki mutsuz sonları hiç sevmem....

Süper bir söz;

Hakk'ın karşına çıkardığı değişimlere direnmek yerine, teslim ol. Bırak hayat sana rağmen değil seninle beraber aksın "Düzenim bozulur, hayatım altı üstüne gelir" diye endişe etme. Nerden biliyorsun hayatın altının üstünden daha iyi olmayacağını?

Bir tane daha;

Ebe bilir ki sancı çekilmeden doğum olmaz, ana rahminden bebeğe yol açılmaz, Senden yepyeni ve taptaze bir "sen" zuhur edebilmesi için zorluklara, sancılara hazır olman gerekir.

Maestro!

Saz ekibi hazır, bende solist. bu yaz hem çalcaz hem sölicez :)

Ben her bahar aşık olurum tabiata...

Damarlarımda yine aşk var,
Gözlerim yine bir manalı
Başladı yine güneşli yağmurlar
Islandı umudumun saçları

Kırılan dallar gibiyim
Ben her bahar dirilirim
Gizli bir kaynaktı içim
Kendime bir yol bulurum

Ben her bahar aşık olurum
Rüzgar olur yağmur olurum
Filizlenir anılarda gururum
Taşar içimden ruhum

Gönlümde sönen ateşin
Küllerini savururum
Kalbimdeki acelenin
Peşinde ben kaybolurum.

Sezen Aksu şarkısı .


Kadıköy'de çiçek satan çingenelere elini veren kolunu kaptırıyor resmen. 6 Tl den başlayan pazarlığımız 3 TL'de son buldu ve bu 6 demet nergis elimde kaldı :) Biraz zoraki oldu ama missss gibi kokuttular odamı, içimi...

Kapalı bir havaya bakan camımın önünde nergisleri görünce içim daha bir cıvıl cıvıl oluyor... Neyseki zorlu bir Mart ayı kaldı kıştan sadece sonrası bahar, aşk mevsimi, çoğalma mevsimi, coşma mevsimi....cemreler yavaş yavaş düşüyorlar....

ye, dua et, sev / eat, pray, love

Elizabeth Gilbert'ın aynı adlı kitabından sinemaya uyarlanan filmde, New York'lu Liz'in iyi bir evliliği ve iyi bir işi vardır ama bunalıma girer ve bir anda herşeyi terk eder, kendini ve hayatını sorgulamaya başlar... bence orta yaş sendromuna giriyor....

Önce boşanır, evini ve herşeyini kaybeder, içinde bulunan o koca boşluğu doldurmak için kendini yollara vurur. Yıllardır aç dolaştığını düşündüğü için İtalya'ya yemek yemeğe gider :) orada 6 ay yaşadıktan sonra, dua etmek ve meditasyon yapıp özüne dönmek, hataları için kendini affetmek, için hindistan'a ve bozulan sevgi balansına ayar vermek için de Bali'ye gider...

Tüm bunlar aslında en başında bir kahin tarafından kendisine zaten söylenmiştir. Çok feminen bir film, yani gayet güzel kız kıza gidilir. MY sadece ye kısmına dayanabildi kendisi oradan direkt uyu kısmına geçti. Nerede kalmıştık, feminen bir film ama bence kopuk, tahminimce kitapta daha ayrıntılı işlenen kısımlar doğal olarak filmde atlanmış ve bazı kısımlarda kopmalar olmuş. Yani MY'nin bile ilk sorduğu filmin başında neden boşandı ki! Hakkatten neden boşandığı evet işlenmemiş sonradan yapılıyor açıklaması ama bir kopukluk vardı işte filmde. Bir kere iç ses çok az konuşuyor, yani Liz'in duyguları tam işlenmemiş, ağlıyor ama o hüznü veremiyor, mutlu ama o heyecanı veremiyor. Bir sürü bilge insan var ama bilgece söylenen işlenen çok az şey var.
Yani konusu, anafikri çekilen yerler, kişiler çok doğru film hakikaten güzel ancak ben daha çok içime işlemesini isterdim, biraz daha fazla çıkarımda bulunmak....

Bir kaçı şöyle mesela;
Değişim her zaman olacaktır, zaman içerisinde değişmeyen hiç bir şey yoktur.
Hayatımızı değiştirmek istiyorsak değişimi önce kendi içimizde başlatmalıyız.

İnsan duyguları ile savaşmamalı, seviyorsa sevmeli, karşılıksız da olsa sevmeli ama terk de edebilmeli, bağlı olduğu şeyleri, sevdiklerini...cesurca terk edebilmeli kimi zaman...

Birde affedemediklerimiz var tabi, affedemediğimiz insanlar, affedemediğimiz yapılanlar, affedemediğimiz hatalarımız, yanlışlarımız, buna kesinlikle eminim insan geçmişindekileri affettiği zaman bir adım daha ileriye gidebiliyor hayatında ve bazen gerçekten bazı şeyleri hayatımızdan çıkarmamız gerekiyor, ilerleyebilmek için.

Her ne kadar sıkıcı olduğu yorumları çok kulağıma gelsede kitabı da okunmalı bence. eminim kitabı filmden daha doludur. ama şurası kesinki filmden sonra insanın içinde bir şeyler oluyor, bir güçlenme, bir enerji oluyor, kendinde birşeyler yapmak istiyor insan.

Ben gitmeyi severim.

İşte benim içimde neye mi dokundu bu film gitme güdüsüne, gezme farklı yerler tanıma, farklı tatlar bulma, özgürlük ....

Yedinmi zevkine vara vara yiyecek ve yemekten zevk alacaksın, en iyi anında şükür etmeyi en kötüsünde ise sabır dilemeyi bileceksin Allah'tan ve en önemlisi de yaradılan herşeyi yaradandan ötürü mutlaka seveceksin, tabii ki önce kendini seveceksin.

Ama kesinlikle izlemeye değer bir film....

Hastalık hali...

Dışarıda çok kapalı bir hava var zaten hasta olan bedenime inat, mutlu ve mesut olmaya çalışan ruhumu da bu kapalı havanın verdiği buhran hali esir almış durumda. Dört koldan kuşatıldım yani....
İçimde, bedenimi terk etmek istemeyen sinsi bir grip kol geziyor. Bir türlü iyileşemedim, hakikaten bu keçi gribi dedikleri benden de inatçı çıktı. Öksürük belası geçmek bilmiyor.
Her gören öksürüklü halime acıyıp bana bilimsel dayanağı olmayan ama kesin çözüme ulaştırın halk tipi kulakdan dolma ilaçlar öneriyor. Bense tembellikten hiç birini deneyemiyorum, elim varmıyor napiim. Ama itiraf ediyorum dün akşam bir çok otun içine zencefili de karıştırarak tadı tuhaf bir çay yapan MY sayesinde öksürüksüz rahat bir uyku uyudum. Vefalı eş ne kadar önemli....

Aynı hastalıktan MY de nasibini aldı ancak onun ki hafif geçti. Kışın o daha ağır bir grip geçirmişti ben de kendi kendime diyordumki ne güzel bu kış hiç hasta olmadım, ama demek herşeyin yazılı bir sırası varmış, onun hafif geçirdiğini ben ağır geçirdim, herhalde o bir öncekinden idmanlı ve bağışıklıklı olduğpu için böyle oldu...

İlginçtirki kendi hastalığında yaptığımız çaylara ağzını sürmeyen Ozoz, benim çaydan ballandıra ballandıra bir içtiki ....Alem bu çocuk milleti.

Yeni kelimelerimiz "abartma istersen" :) bir de Türk filmlerinden çıkma gülüşü varki sormayın.... Yapmacık hahahaha diye gülüyor, çok komik yahu...
geçen haftalarda hava inanılmazdı güneşli serin, benim havalardan yani, acaip iyi hissederim kendimi güneşli sonbaharlarda ve kışlarda.... Ama şimdi kapalı, yağsammı yağmasammı havası var, dur yağmayım da insanları azcık bunalıma sürükleyeyim der gibi bir hava...
Geçen hafta geçirdiğimiz o birkaç güzel günün acısını bu hastalık fazlasıyla çıkardı gibi :(

Hayat sen bilemediğimiz bir şekilde aslında ne kadar da adilsin... Kaderinde parmağı var bu adalet düzeninde tabii ki.
Her kötülük elbet cezasını bulur. her yanlış mutlaka doğruyu bulur.
Bununla ilgili şu söze bayılırım aslında "keser döner sap döner gün olur hesap döner" ... Ben buna çok inanıyorum... İnancım sonsuz hatta.Bu sebeple içimde genelde rahattır, her ne kadar insan anlık haksızlıklara, adaletsizliklere katlanmakta zorlansa da, kondurmamasa da, hazmedemese de.....