Büyüyorum, daha çok merak ediyor, daha çok araştırıyorum...

11-12-14 ve 17 Mayıs'a ait fotoğraflarımız. Artık kamera görür görmez hemen dikkat kesiliyoruz. Kimi zaman ciddi, kimi zaman meraklı bakışlar atıyoruz etrafa ve vakur tavrımızı hiç bir zaman elden bırakmıyoruz.
Beşiğimizin içinde her yeri küçük bir tırtıl gibi sürüne sürüne dolaşıyoruz.Önce popoyu havaya kaldırıp sonra ileri bir hamle ile yollar katediyoruz... Ayaklarımızı ellerimizi parmaklıklardan sarkıtıp bunu komik buluyoruz, kafamızı parmaklıklar arasına sokmaya çalışıp başaramadığımızda yada kafamızın üzerinde ilerlemeye çalışıpta beşiğimizin kenarlarında kilitli kaldığımızda inanılmaz sinirleniyoruz ve tüm bunları gece yarısı uykudayken yapmaya çalışınca uykumuzdan da oluyoruz...

İlk anneler günüm.

İlk anneler günüm.
Baba ve oğuldan ilk anneler günü hediyem.
İkisinin kalpleri bir araya gelmiş, bir kelebek olmuş ve kalbime konmuşlar...
Bir kadını, bir anneyi daha başka ne mutlu edebilirki !

Aydos Ormanı

Temiz hava bol güneş dedik düştük yola... Aydos ormanlarında güzl bir mama ve ardından uyku molasından sonra keyifli bir yürüyüş yaptık. Lunaparktaki tırtılı seyrettik önce, sonra da annesiyle birlikt küçük tayı fotoğrafladı babam... ve küçük beni de annemle... ;)

Anneler ve oğullar :)

Sudan çıkmış şaşkın ben :(

KARE KARE BEN :)

Anlaşıldı büyüyene kadar bizimkilerin elinden kurtuluş yok bana :))

Duru kuzen :)

Henüz 17 aylık olan Duru bize geldi. Oğuz Türk ile tanışmalarının ardından, henüz kendi bebek olan bir bebek bir başka bebeği ancak bu kadar sevebilir sanırım.

Öptü, sarıldı, sevdi, eve gelen herkesi önce onun yanına götürdü... Onunla bööö diyerek şakalaştı, onu korkuttu, onun korkmasına çok güldü, ağlamasına çok üzüldü, uyurken onu seyretti, onu kucağına almak, sallamak istedi.... Bizi yaşına rağmen bu duygusal ve hassas haliyle gerçekten çok şaşırttı Duru kız. En kısa zamanda yine gelirsin umarım :)

Uzun bir aradan sonra ilk kez Kadıköy...

İşte yakışıklı ben :)

OĞUZ TÜRK'TEN KARELER

MAHMUT VE OĞUZ TÜRK

Oğuz Türk 5. ayını tamamladı…

Sevgili yavrumuz,


Bugün Martın 31'i ve sen hızla büyüyorsun. Nasılda geçiyor zaman bugün 5. ayını da bitirdin.
Yapmayı öğrendiğin şeyler arasına kendi etrafında dönmek, yattığın yerde gerine gerine ilerlemek, yüzüstüne yatarak uyumak...gibi şeyler var. He bir de en önemlisi sen çığlıklar atıyor ve bundan çok büyük keyif alıyorsun, hatta sabah seni azarladım bile komşuları uyandıracaksın bağırma öyle diye :) Herkese ve heryere daha dikkatli bakıyorsun, sanki ilk kez görmüşsün gibi.
Ve maalesef bir kaç gündür hastaydın, burun akıntısı geniz tıkanıklığı, öksürük ve biraz da kabızlık. Birinin tuvaletini yapmasına bu kadar sevineceğimiz aklımızın ucundan bile geçmezdi, babanında benimde :) Birde unutmadan acıkınca çok fena oluyorsun, yakıp yıkıyorsun ortalığı, o sesin senden mi çıktığına inanamıyoruz, çok defa komşular bile sormaya geldi, bir derdimi var iyimisiniz diye :)

Yeni gıdalara geçiş yaptık, zaten maşallah öyle iştahlısın ki, anne sütü sanki artık kesmiyo seni :)
ilk armut suyu ile başladık (bağırsaklarını çalıştırması amaçlı), dün de elma suyu, pek memnun kaldığını söyleyemeyiz ama tatlı oluşlarından dolayı kısa zamanda onlardan vazgeçemeyeceğine eminiz. Zaten annen ve baban arada kahvaltıda tahinli pekmez, krem çikolata, yoğurt, bal çalıveriyorlardı ağzına, çünkü nedense yemek yedimi biri karşında pür dikkat onu izlemeye başlıyorsun. Bazı geceler, seni yanıma alıyorum uyuyana kadar, emziğini ağzına verip yüzyüze yatttığımızda sana, hadi uyuyalım artık, bak hala karanlık, herkes uyuyor daha sabah olmamış, hadi kapa gözlerini, bizde uyuyalım bak baba uyuyor diyorum, sende sanki bu söylenenlerden anlarmış gibi şöyle bir geriniyorsun popo arkaya doğru yan dönüp ellerini birbirine kavuşturup etrafı sessizce izleyerek ve emziğini cuk cuk emerek uykuya dalıyorsun ve tabi bu esnada bende uyumuş oluyorum :))) bunlar öyle güzel anlar ki, sen büyümesen ve biz bu tatlı anları defalarca yaşasak diyoruz bazen.

İşte böyle yavrum. Bu anlattıklarımız sensin.

İyiki varsın.

Seni çok seviyoruz.

5. ayın kutlu olsun Oğuzumuz...

SUPERMAN SUPERMAN OLMAK LAZIM BAZEN

Geride kalan yollar.

Ne çok yol kat ediyor insan oğlu tüm hayatı boyunca... Bazen düm düz pürüzsüz , bazen engebeli, bazen de çukurlu ve bata çıka... En güzeli onca yol aldıktan sonra gideceğin yere vardığında durmak, şöyle bir nefes almak, dinlenmek, gördüklerinin yaşadıklarının tadına varmak... Ya da gideceğin yere henüz varmadığını düşünüp tüm bunları yapamadan bir gayret daha yola devam etmek... seçim sizin...

En sevdiğim oyuncaklarım : Ellerim :)