Malum havaların soğuk olması sebebiyle fazla dışarı çıkamıyoruz. Alıveriş merkezleri ise şu aralar bizi hastalık kapma konusunda tedirgin ediyor. Bu nedenle Arkadaşlarımızın ziyaretleri bizi ziyadesi ile memnun ediyor. Hacer'in gelişi ile neşelenen cumartesimiz, bol sohbet ve kahkahalarla geçti. (Oğuz'u elinden zor aldık desek yeridir. Bir ara çantasına koyarken yakalamamız da cabası...)
Henüz bebeksin ve her geçen gün doğal olarak yeni bir şey öğreniyor yada bize yeni bir şey öğretiyorsun. Bu günlerde senin konuşmaya çalıştığını düşündürecek dudak hareketleri yapmaya sesler çıkarmaya başladın. Anneannenin dediğine göre ilk olarak baba diyecekmişsin sanırım. Eskilerin bir bildiği vardır desekte şimdiden ilk önce ne diyecek acaba, ilk kelimesi ne olacak merakı aldı başını gidiyor bizde...
Ve unutmadan söyleyelim 12 şubatta sallanan sleeper'ında koltuğa ayaklarını vurarak kendi kendini sallamayı öğrendin. Annecin telefonla konuşurken sen düşmeyesin diye seni koltuğa yanaştırmış ve bir de görmüş ki sen heyecanla, hızlı hızlı kendini ittiriyor ve bundan acaip keyif alıyormuşsun...
İşte bu anlatılanlardan anlaşıldığı üzere tüm hayatımız senin üzerinde odaklanmış durumda. Ne dedi, ne yedi, güldü, ağladı...
Veee en son numaram 18 Şubatta dirseklerime dayanarak kalkma çalışmalarım başladı bundan sonrası oturmak....
Teyzeler ve halalar konusunda şanslıyım, ama amca ve dayı olarak sadece 1 tane dayım var. Kıymetini bilip onunla iyi geçinmeye çalışıyorum. Kendisi pek yakışıklı, biraz babamdan biraz ondan, sanırım bende fena olmıcam büyüyünce :)
Banyo sonrası aldım tarağımı elime taradım saçlarımı...
Yanlız şekline karar vermek zor oldu son dönemlerin david beckham modelini vermeye çalıştım ama bunun için biraz daha fazla saçım olması gerektiği gerçeğini gördüm :(
Artık oturmaya başlasam iyi olacak. Zaten bunun için ne kadar uğraştığıma annemle babamda şaşırıyor. Hele biraz doğruldum mu daha da ileri gidip ayağa kalkmak istiyorum hehehe :) Annemle babamda dalga geçiyor kalkıpta nereye gitcen bu halinle die. Çünkü sanırım bunun için yürümeyi de öğrenmem gerekiyormuş :( Ne zor şey bebek olmak öğrenecek ne kadar da çok şey var :)
Zamanın gereği hip hop ruhu ile büyümeye başladığım ilk adımlar :)
Babam beni Galatasaray ruhu ile yetiştirmeye çalışıyor. Şimdilik pek anladığım söylenemez bu işlerden ve de kararsızım aslında !!!
En küçük teyzem bize gelmişti, biraz ciddi bir duruş sergiledim ona alışana kadar, en son gördüğümde pek kendimde değildim biraz gazlıydım da henüz tam olarak kim kimdir fazla bilemiyordum :) Pamuğum diye severken beni en çok hoplatıp zıplatan da o oldu. Sanırım bundan sonra çok iyi anlaşacağız ...
Babaannemle sohbete dalmıştık.
Biraz uykum gelmedi dersem yalan olur ;)
Sevgili küçük Oğuz'umuz,
Belki her anne baba benzer şeyleri yaşıyordur, bu başkaları için önemsiz ve anlamsız bir ayrıntıdır belki ama biz sende ilk kez yaşadığımız her şeyde heyecan, mutluluk, neşe buluyoruz ve senki bu huy, bu davranış, bu oluş daha önce hiç bir yerde, hiç kimseler tarafından yaşanmamış gibi geliyor bize. Buda ilk kez anne baba olmanın verdiği bir tutum olsa gerek :)
Bugün sen yeni bir emme şekli geliştirdin, aslında bu emme şekli değil emmeyi oyun haline getirme şekli sanırsak. Memeyi 2 kez emiyor ve daha sonra çevreye kısa bir bakış atıp tekrar memeye dönerek 2 kez daha emiyorsun ve bunu bir süre rutin bir şekilde yapmaya devam ediyorsun.
Bu anneciğinin canını çok acıtıyor ve sana bir kızma hareketi gösteriyor sense bunu gülücüklerle tamamlayarak annenin gönlünü alıyorsun....
Kimbilir daha ne oyunlar keşfedeceksin küçük prens. Ama merak etme bu oyunlarının içinde Allah'ın izni ile bizler de olacağız ve hep eğleneceğiz seninle...
annen ve baban...
Artık annem bazı şeyleri kendi başıma yapmam gerektiğini söyledi. İlk olarak üzerinde bir sürü araba resmi olan en sevdiğim pijamamla yatmadan önce, doymadığım için babamın hazırladığı mamamı yerken biberonumu kendim tutabilirmişim.
Sanırım artık abi oldum :))) Hihihi
Koskoca 3 ay nasıl geçti inan anlamadık. Sen bu 3 ayda öyle başka bir hale geldin ki.
Oturmaya, kalkmaya çalışıyorsun en güzeli de seni sevenlere gülücükler saçıyor, kucaklanmak istediğinde hareketlenip agular yapıyor kimi zamanda nazlı nazlı ağlıyorsun.
Ve en güzeli, seyretmekten en çok zevk aldığımız şey beşiğinin yanındaki duvardaki Walt Disney karakteri sevimli Goffy’ne gülücükler atıp onunla konuşmaya çalışıyorsun. İlk fark ettiğimizde buna inanamadık ama şimdi seni ne zaman alt açma yerine koysak gözlerin hemen Goffy’ni buluyor.
Seni sevmenin tadına şimdi şimdi vardık. Artık sık sık ağlamıyor sık sık gülüyorsun. Uyandığında gerinip gerinip gülücükler saçıyorsun. Anlatmakla bitmeyecek daha bir sürü numaraların var. Hepsini zamana bıraktık. Sana ait anları yakalamaya çalışıyoruz. Yakaladıkça onlardan bahsetmeye çalışıyoruz ve zamanı geldikçe bunları seninle de paylaşacağız.
Nice aylara, yıllara…
İyiki varsın oğlumuz.
3. ayın kutlu olsun.
Bakış Açımız
İnsan ömrü ne kısa, oysa ki ne kadar çok şey var hayatta yapılacak, yaşanacak. 24 saate bir 24 daha eklense ve 2 günü 1 gün gibi, sevdiğimiz her şeyi 2 kere daha fazla yada 2 kat daha uzun yaşasak keşke.
Diyeceksiniz ki o zaman acılarda 2 kat olacak. Diyeceğim ki olmasa... Hayal bu ya acılarda 2'ye tam bölünebilse ve 1 yarım olsa bize kalan...
Acılara etkisiz eleman muamlesi yapıp, mutlulukları hep 2 ile çarpmaya çalışmak, sorunlara eşit zaman verip fazla üzerinde durmamak lazım hayatta ki bize verilen sürede bu sınavın tüm sorunlarını çözüp geçer not alabilelim.
Gerçi geçer not alsakta sonuç ne ki sınıf geçmek mi iyi bir hayata terfi etmek mi. Yok öyle bir sıralama tek amaç bu sınavı en az yürek acısıyla tamamlamak....son bardak suyumuzu içmeden, yıllar devirmiş o gözleri kapatmadan geriye dönüp baktığında hafıza son kez, en az kalbi kırmış olmalı insan, en az günahı işlemiş ama en fazla gezip/görmüş, en fazla sevmiş ve sevilmiş olmalı... ve bu hayatın üzerine bir bardak su içip öyle dalmalı son uykuya .... gy
Hayatınızı seviyorsanız zamanınızı boşa harcamayınız, çünkü zaman hayatın kendisidir.
Benjamın Franklin
En küçük teyzem bize gelmişti, biraz ciddi bir duruş sergiledim ona alışana kadar, en son gördüğümde pek kendimde değildim biraz gazlıydım da henüz tam olarak kim kimdir fazla bilemiyordum :) Pamuğum diye severken beni en çok hoplatıp zıplatan da o oldu. Sanırım bundan sonra çok iyi anlaşacağız ...
Koskoca 3 ay nasıl geçti inan anlamadık. Sen bu 3 ayda öyle başka bir hale geldin ki.
